و دوباره ناامیدی مرا می بوسد

با لبهای سرد روح مانندش

ویرانیم دارد مرا به سوی قبری رهنمون می کند

که خود به دفعات زیاد آن را حفر نموده ام

و دوباره گرفتار افکار موهوم می شوم

فراموش شده ، غمگین، تیره روز

و هنگامی که در لابلای خاطرات تنهاییم در افلاک سیاه سقوط می کنم

شما من را خرد کردید، تکه تکه

آمار انحرافاتم با خون نوشته شده است

اهنگ خودکشی با قرمز نوشته شده است

من خودم این کارها را کردم دستانم هم باز هستند

و اشکانم مانند سیلاب سرازیرند

همه چیز در پشت ما گم شده است

دستانم را با تکیه به زانوهایم به صورتم گذاشته ام

خورشید دارد در صبح بهاری طلوع می کند

جایی که من میارامم چیزی جز خاک من وجود ندارد